Wczesne zakończenie ciąży z Mifepristone i Misoprostol w Stanach Zjednoczonych

Antyprogestynowy mifepriston (RU 486) powoduje aborcję przez konkurencyjne blokowanie receptorów progesteronu.1-3 W celu uzyskania maksymalnej skuteczności, prostaglandynę należy podać 48 godzin po mifepriston.1,3,4 Częstość zakończenia ciąży w wieku 49 dni lub mniej jest podobna w zakresie od 96% do 99%, niezależnie od tego, czy mifepriston jest stosowany z gemeprostem lub mizoprostolem, oba związki prostaglandyny E1.1,3,5-7 Gemeprost jest kosztowny, wymaga chłodzenia i nie jest powszechnie dostępny, ale mizoprostol jest tani, stabilny w pomieszczeniu temperatury i możliwe do uzyskania w wielu krajach, w tym w Stanach Zjednoczonych. Wiele amerykańskich kobiet nie ma dostępu do aborcji [8], aw krajach rozwijających się do 200 000 kobiet rocznie umiera z powodu komplikacji po nielegalnych aborcjach9. Dostępność medycznej aborcji w Stanach Zjednoczonych i innych krajach może doprowadzić do większego dostępu do bezpieczniejszych usług aborcyjnych. Przeprowadziliśmy wieloośrodkową próbę mifepristonu i mizoprostolu, aby określić, czy ta kombinacja może być użyta do przerwania ciąży do 63 dni.
Metody
Centra uczestniczące
Od września 1994 r. Do września 1995 r. Zgłosiło się 2121 kobiet, każda z udokumentowaną ciążą trwającą 63 dni lub krócej, z prośbą o przerwanie ciąży. Kobiety z chorobami wątroby, układu oddechowego, nerek, nadnerczy lub układu krążenia, zatorami zakrzepowo-zatorowymi, nadciśnieniem tętniczym, niedokrwistością, cukrzycą insulinozależną, koagulopatią lub znaną alergią na prostaglandyny zostały wykluczone, podobnie jak kobiety w wieku poniżej 18 lat lub osoby w wieku powyżej 35 lat. lat, którzy palili więcej niż 10 papierosów dziennie i mieli inny czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego. Kobiety były również wykluczone, jeśli miały in situ wkładki wewnątrzmaciczne, karmiły piersią, otrzymywały leki przeciwzakrzepowe lub długotrwale stosowały glikokortykosteroidy, miały odpowiednie masy ciała, miały ciąże pozamaciczne lub miały objawy sugerujące, że mogą spontanicznie poronić. Wszystkie kobiety zgodziły się na chirurgiczne przerwanie ciąży, jeśli metoda medyczna zawiodła. Spośród 2121 kobiet 915 zarejestrowano w ośmiu klinikach Planned Parenthood, 538 w czterech klinikach uniwersytecko-szpitalnych i 668 w pięciu niezależnych klinikach aborcyjnych. Protokół został zatwierdzony przez ludzką komisję badawczą każdej uczestniczącej instytucji, a wszystkie kobiety wyraziły świadomą zgodę.
Projekt badania
Ciąża była mierzona od pierwszego dnia ostatniej miesiączki według historii menstruacyjnej, badania miednicy i ultrasonografii pochwy. Na podstawie ostatecznej oceny tych trzech środków przeprowadzonej przez badacza kobiety zostały przypisane do następujących arbitralnie zdefiniowanych grup wieku ciążowego: grupa <49 dni (859 kobiet); grupa od 50 do 56 dni (722); oraz grupa od 57 do 63 dni (540).
Zaplanowano trzy wizyty w klinice. Podczas wizyty (dzień 1) kobiety zostały ocenione klinicznie i przyjęły doustnie 600 mg mifepristonu. Podczas wizyty 2 (3 dzień) przyjmowali oni doustnie 400 .g misoprostolu, chyba że doszło już do całkowitej aborcji. Po przyjęciu mizoprostolu kobiety były monitorowane przez cztery godziny pod kątem działań niepożądanych, takich jak nudności, wymioty, biegunka i ból brzucha. Zdarzenia te były oceniane przez kobiety i rejestrowane jako łagodne (odczuwalne, ale łatwo tolerowane), umiarkowane (wystarczająco niewygodne, aby zakłócać zwykłą aktywność) lub poważne (obezwładniające, zapobiegające zwykłej aktywności)
[hasła pokrewne: diltiazem, noni, ceftriakson ]
[podobne: zespół tietza, olx oświęcim, ziarnica złośliwa i chłoniaki nieziarnicze ]