Wczesne zakończenie ciąży z Mifepristone i Misoprostol w Stanach Zjednoczonych czesc 4

W 24 godziny po podaniu mizoprostolu, 75% kobiet wyrzuciło z niego konopie (ryc. 2). Krwawienie z pochwy
Rycina 3. Rycina 3. Rodzaje krwawienia z pochwy rejestrowane przez kobiety od dnia (podawanie Mifepristonu) do dnia 15. Dane pochodzą od 1506 kobiet, które nie przeszły chirurgicznego przerwania ciąży i odnotowały rodzaje krwawienia, które miały od dnia do 15 dnia nauki na kartach miesiączkowo-dziennych. Krwawienie charakteryzowano jako plamienie, podobne do prawidłowego krwawienia miesiączkowego (normalne) lub cięższe niż normalne krwawienie miesiączkowe (ciężkie).
Krwawienie z pochwy jest naturalną konsekwencją procesu aborcji i miało miejsce we wszystkich kobietach, których ciąże przerwano z medycznego punktu widzenia. Mediana czasu trwania krwawienia lub plamienia wynosiła 13 dni w grupie <49-dniowej i 15 dni w pozostałych dwóch grupach (P <0,001). Proporcje kobiet, które zgłosiły obfite krwawienie, nie różniły się istotnie w trzech grupach, były najwyższe w dniu 3, a następnie stopniowo zmniejszały się. W 15. dobie 77 procent wszystkich stwierdzonych krwawień uznano za plamienie (ryc. 3). Dziewięć procent kobiet zgłosiło pewien rodzaj krwawienia po 30 dniach i procent po 60 dniach.
Nadmierne krwawienie wymagało transfuzji krwi u czterech kobiet i stanowiło 25 z 27 hospitalizacji (w tym wizyty w izbie przyjęć), 56 z 59 interwencji chirurgicznych i 22 z 49 podań płynu dożylnego. Hospitalizacje, interwencje chirurgiczne i podawanie dożylne podawano 2% kobiet w grupie <49-dniowej i 4% w każdej z pozostałych grup (p = 0,008). Krwawienie było zarządzane przez podawanie środków zawierających macicy, takich jak oksytocyna, metyloergonowina lub wazopresyna, u 41 kobiet (5 procent) w grupie <49 dni, 50 (7 procent) w grupie od 50 do 56 dni, i 55 (10 procent) w grupie od 57 do 63 dni (P <0,001).
Inne niekorzystne zdarzenia
Tabela 2. Tabela 2. Przypadki bólu brzucha, nudności, wymiotów i biegunki według grupy ciążowej, grawitacji i parzystości. Niemal wszystkie kobiety (99 procent) zgłosiły co najmniej jedno zdarzenie niepożądane podczas okresu badania (Tabela 2). Prawie wszyscy mieli ból brzucha; jego ogólna częstość nie różniła się między trzema grupami. Jednak 53 procent kobiet w grupie od 50 do 56 dni i 54 procent w grupie od 57 do 63 dni cierpiało na ból brzucha jako ciężki, w porównaniu z 43 procentami w grupie <49 dni ( P <0,001). Sześćdziesiąt osiem procent kobiet otrzymywało co najmniej jeden lek na bóle brzucha (zwykle acetaminofen), a 29 procent również otrzymywało opiaty (zwykle acetaminofen z hydrokodonem lub kodeiną). Kobiety w grupach od 50 do 56 i 57 do 63 dni otrzymywały znacznie więcej analgezji i opiatów niż kobiety w grupie <49-dniowej (P <0,001). Ból brzucha spowodował jedną hospitalizację i był przyczyną dwóch medycznie wskazanych interwencji chirurgicznych.
W porównaniu z grupą <49-dniową, grupy od 50 do 56 i od 57 do 63 dni miały znacznie więcej nudności i wymiotów, a biegunka była częstsza w grupie od 57 do 63 dni. Ogólny odsetek zdarzeń zgłaszanych jako ciężkie wyniósł 3% w przypadku biegunki, 10% w przypadku wymiotów i 20% w przypadku nudności [hasła pokrewne: amiodaron, bikalutamid, dabrafenib ] [patrz też: zapalenie nerwu twarzowego, zapalenie okostnej objawy, zapalenie przyzębia ]