Mutacje w genie dla kardiopatycznego białka wiążącego miozynę C i rodzinnej kardiomiopatii przerostowej o późnym początku czesc 4

FN oznacza motyw podobny do fibronektyny, Int intron, miejsce składania donorowego DS, miejsce splicingowe akceptora AS, Deldetion i wstawienie Ins. Liczby dodatnie wskazują na pozostałości następujące po eksonach; liczby ujemne oznaczają reszty poprzedzające eksony. Ryc. 2. Ryc. 2. Rodowody 16 rodzin z kardiomiopatią przerostową spowodowaną przez Mutacje białek C z modzelem sercowym. Kręgi wskazują żeńskie członki rodziny, kwadraty męskich członków rodziny, stałe symbole dotknięte członkami rodziny, otwarte symbole nienarażonych członków rodziny, stipped symbole członków rodziny, których status był nieokreślony, a symbole z kreską zaznaczają tych, którzy zmarli. Obecność (+) lub nieobecność (-) mutacji C białkowej miozyny wiążącej miozynę wskazana jest dla osób, których DNA zostało przebadane pod kątem mutacji segregującej w ich rodzinie.
Sekwencje kodujące białko genu dla białka C wiążącego miozynę określono w próbkach DNA z 29 probantów. Dwanaście wariantów sekwencji (Figura 1) zidentyfikowano w 16 próbkach; trzy zostały udostępnione przez probantów z różnych rodzin. Każdy wariant sekwencji był niezależnie potwierdzany przez analizy enzymów restrykcyjnych, hybrydyzację specyficzną dla oligonukleotydu lub z układem oporności na amplifikację przez amplifikację. Techniki te zostały następnie wykorzystane do określenia genotypów członków rodziny (rysunek 2). Ponieważ każdy z tych wariantów sekwencji stwierdzono u pacjentów dotkniętych klinicznie, ale był nieobecny w ponad 200 chromosomach z prawidłowych kontroli (danych nie pokazano) i przewidywano, że zmienia kodowane białko, wszystkie były uważane za mutacje, które spowodowały rodzinną przerostową kardiomiopatię.
Okazało się, że mutacje czteropunktowe (Glu258Lys, Glu451Gln, Arg495Gln i Arg502Gln; Tabela 1) zidentyfikowane w pięciu rodzinach stanowią mutacje missense i zmieniają jeden aminokwas w białku C wiążącym miozynę sercową. Te cztery mutacje są zgrupowane w 244 -amino-kwasowy segment, który obejmuje domenę fosforylacji cząsteczki. Bliskość dwóch mutacji punktowych (Glu258Lys i Glu451Gln) do sygnałów splicingowych może również wpływać na składanie RNA. Aby zbadać tę możliwość, cDNA kinazy wiążącej miozynę białka C powielono przez PCR z odwrotną transkrypcją z próbek pochodzących od dwóch osób dotkniętych w rodzinie D. Cztery zamplifikowane produkty cDNA oczyszczono na żelu i zsekwencjonowano (dane nie pokazane). Dwa produkty różniły się jedynie resztą 1383 (guanina lub cytozyna), odpowiadającą transkrypcie typu dzikiego i transkryptowi kodującemu mutację bodźca Glu451Gln. Z nieprawidłowego splicingu RNA powstały dwa produkty: jeden zawierał sekwencje w intronie 16, które zakodowałyby pięć nowych aminokwasów, a następnie sygnał przedwczesnego zakończenia. Inny produkt usunął 40 nukleotydów poprzez zestawienie reszt 1343 i 1384, tym samym kodując 14 nowych aminokwasów, a następnie sygnał przedwczesnego zakończenia.
Oczekuje się, że osiem mutacji (tabela 2), zidentyfikowanych w 11 rodzinach, skróci kodowane białko wiążące miozynę sercową C. Cztery defekty (Int8DSG + 1A, Int12ASA-2G, Int24DSG + 1T i Int33DSG + 1A) występują u dawcy lub akceptora sekwencje splicingowe. Białko RNA z białkiem C wiążącym miozynę było nieprawidłowo łączone w limfocyty pochodzące od osób z mutacją Int12ASA-2G, Int24DSG + 1T lub Int33DSG + 1A (dane nie przedstawione); limfocyty nie były dostępne do analizy wady Int8DSG + 1A
[patrz też: alprazolam, bikalutamid, amiodaron ]
[przypisy: zakrzepica żył objawy, wash master, olx jastrzębie zdrój ]