Mutacje w genie dla kardiopatycznego białka wiążącego miozynę C i rodzinnej kardiomiopatii przerostowej o późnym początku ad 6

Trzydzieści osiem osób miało mniej niż 20 lat, ale zaskakująco, 53 osoby dorosłe nie spełniały kryteriów diagnostycznych dotyczących statusu poszkodowanego (Tabela i Tabela 2). Aby ustalić, czy penetracja sercowych mutacji białek C wiążących miozynę pozostaje niska przez całe życie, ocenialiśmy obecność przerostu serca u osób zakażonych genetycznie w różnych dekadach życia (ryc. 3). Jak wcześniej zaobserwowano, przerost spowodowany mutacjami T mysie sercowej .-miozyny lub mutacją T troponiny T częściej występował u dorosłych niż u nastolatków lub u dzieci. Jednak tylko u 60% osób z kardiologicznymi defektami genu białka C wiążącymi się z miozyną wystąpił hipertrofia, w porównaniu z prawie 100% osób z mutacjami T mitochondriami sercowymi .-miozyny lub sercowo-troponinowymi (ryc. 3). Oznacza to, że defekty genu białka C wiążące się z miozyną wywoływały chorobę później niż mutacje w serotoninie .-miozyny łańcucha ciężkiego lub troponinie sercowej T. Penetracja choroby sercowych defektów białka C wiążących miozynę pozostawała niekompletna w piątej dekadzie życia (fig. 3). Rysunek 4. Rycina 4. Krzywe przeżycia Kaplan-Meier dla osób z rodzinną kardiomiopatią przerostową spowodowaną przez Mutacje białek C wiążących miozynę. Przeżycie było podobne dla osób z mutacjami missens i tych z mutacjami skracającymi; przeżycie było istotnie lepsze (P <0,001) niż obserwowane u osób z mutacjami w troponinie sercowej T lub złośliwych mutacjach w ciężkim łańcuchu .-miozyny.
Zgony z przyczyn sercowych udokumentowano u 36 z 281 osób z defektem białka C wiążącym wiązanie z miozyną; 34 z tych zgonów było nagłych, a śmierć często występowała podczas energicznych ćwiczeń. Częstość występowania nagłej śmierci u osób z kardiologicznymi mutacjami białek C wiążących miozynę była podobna do obserwowanej wśród osób z sześcioma mutacjami w troponinie sercowej T (39 nagłych zgonów i 50 zgonów z przyczyn sercowych). Jednakże oczekiwana długość życia (oceniona za pomocą krzywych przeżycia granicznego dla Kaplana-Meiera, rysunek 4) wśród osób z kardiomiopatią przerostową spowodowaną przez skrócenie i mutacje missens w genie dla białka C wiążącego miozynę była dłuższa niż obserwowana wśród osób z sercem troponina T lub złośliwe mutacje w łańcuchu ciężkim .-miozyny (P <0,001) .8,21
Dyskusja
Określiliśmy kliniczne konsekwencje 12 nowych mutacji w genie kodującym białko C wiążące miozynę, które powoduje rodzinną przerostową kardiomiopatię. Chociaż fenotypy sercowe wynikające z tych defektów przypominały te wytwarzane przez inne mutacje w genach białek sarcomere, zaobserwowano również istotne różnice. Wszystkie mutacje C białek sercowych wiążące miozynę wykazywały zmniejszoną penetrację aż do piątej dekady życia, podczas gdy kardiomiopatia przerostowa spowodowana mutacjami w innych genach była prawie całkowicie penetrantem w drugiej lub trzeciej dekadzie (Figura 4). Ponadto, przeżycie pacjentów z mutacją C białek C w mięśniu sercowym było lepsze niż w przypadku mutacji T w troponinie sercowej lub złośliwych mutacji łańcucha ciężkiego .-miozyny. Łącznie dane te wskazują, że mutacje C białek C wiążących miozynę stanowią łagodniejszą postać przerostowej kardiomiopatii u wielu pacjentów z tą chorobą.
Porównanie fenotypu klinicznego i statusu genetycznego 16 rodzin (ryc. 2) wykazało, że wiele osób młodych i w średnim wieku z mutacją w genie odpowiedzialnym za białko C wiążące miozynę nie miało oznak ani objawów choroby
[przypisy: hurtownia portfeli, ceftriakson, celiprolol ]
[przypisy: zapalenie ucha u dziecka objawy, zatorowość płucna objawy, zespół aspergera test ]